Pada 2022, kesemua 196 negara yang menjadi pihak dalam Konvensyen Kepelbagaian Biologi (CBD) menerima pakai Rangka Kerja Biodiversiti Global Kunming-Montreal (GBF), yang bertujuan untuk meningkatkan pemuliharaan biodiversiti di darat dan laut. Salah satu sasaran, yang dikenali sebagai 30×30, adalah untuk melindungi 30% lautan global menjelang 2030 melalui alat seperti kawasan perlindungan marin (MPA). Walau bagaimanapun, hanya menambah kawasan MPA tidak mencukupi. Untuk mencapai hasil pemuliharaan dan melindungi ekosistem, MPA perlu berkesan. Banyak MPA hanya wujud di atas kertas, manakala yang lain membenarkan aktiviti berimpak tinggi seperti perikanan industri, yang bercanggah dengan objektif pemuliharaan.
Berdasarkan data yang dilaporkan sendiri dari negara-negara di seluruh dunia, Pangkalan Data Dunia mengenai Kawasan Terlindung (WDPA) menganggarkan bahawa 8.2% daripada lautan global ditetapkan sebagai MPA (ditunjukkan dalam warna kelabu dalam Rajah 2). Kajian ini menilai 100 daripada MPA terbesar menggunakan Panduan MPA, rangka kerja yang mengkategorikan MPA berdasarkan dua faktor utama: Peringkat Penubuhan (dicadangkan, ditetapkan, dilaksanakan, dan diurus secara aktif) dan Tahap Perlindungan (dilindungi sepenuhnya, sangat dilindungi, dilindungi ringan, dan dilindungi minima).
Kawasan 100 MPA terbesar dalam Pangkalan Data Kawasan Terlindung Dunia [diakses Februari 2023] mengikut Peringkat Penubuhan dan Tahap Perlindungan menggunakan Panduan MPA. Rajah 2 daripada Kualiti perlindungan laut ketinggalan berbanding kuantiti: Menggunakan rangka kerja saintifik untuk menilai kemajuan kawasan perlindungan marin sebenar berbanding sasaran 30 kali 30.
Kajian mendapati bahawa 100 MPA terbesar meliputi 26,382,926 km², atau 7.3% daripada lautan global, menyumbang 89% daripada liputan MPA yang dilaporkan (ditunjukkan sebagai biru muda dalam Rajah 2). Satu perempat daripada MPA ini (1.9% daripada lautan global) tidak dilaksanakan. Sebab yang paling biasa ialah kekurangan peraturan yang dikuatkuasakan. Daripada MPA yang dilaksanakan atau diuruskan secara aktif (ditunjukkan sebagai biru sederhana dalam Rajah 2), satu pertiga (2.7% daripada lautan global) membenarkan aktiviti berimpak tinggi, seperti perikanan industri, menjejaskan matlamat pemuliharaan mereka. Hanya 36% daripada MPA ini (2.6% daripada lautan global, ditunjukkan sebagai biru tua dalam Rajah 2) dilindungi sepenuhnya atau sangat.
Pengagihan MPA juga tidak sekata merentas ekoregion. Terutamanya, lebih separuh daripada kawasan terlindung sepenuhnya dan sangat terlindung tertumpu di hanya dua wilayah: Indo-Pasifik Timur dan Lautan Selatan. Selain itu, sesetengah negara telah menetapkan MPA yang besar dan sangat dilindungi di luar negara atau wilayah terpencil mereka, dengan 62% daripada kawasan terlindung sepenuhnya atau sangat terlindung terletak di kawasan yang jauh tersebut. Walaupun MPA terpencil ini menawarkan faedah pemuliharaan yang ketara, kawasan pantai bandar yang mengalami kesan manusia yang lebih besar tidak begitu dilindungi.
Kurang daripada 1% lautan global dilindungi di Laut Tinggi atau Kawasan Di Luar Bidang Kuasa Negara, dengan semua kawasan terlindung sepenuhnya atau sangat terlindung di kawasan ini berpunca daripada hanya dua MPA Antartika.
Panduan MPA menawarkan rangka kerja penting untuk mengukur kedua-dua kuantiti dan kualiti MPA, memberikan gambaran yang lebih jelas tentang kemajuan pemuliharaan marin global dan mengenal pasti kawasan yang memerlukan perhatian lanjut untuk melindungi biodiversiti.
Penulis memberikan cadangan dasar, termasuk:
- MPA yang tidak dilaksanakan atau tidak serasi dengan pemuliharaan tidak seharusnya dikira dalam sasaran global.
- Pelaporan MPA global harus memasukkan tahap perlindungan sebagai penunjuk utama.
- Perancangan MPA harus mengutamakan kawasan yang pelbagai ekologi dan mewakili biogeografi, terutamanya berhampiran populasi manusia.
- Ratifikasi dan pelaksanaan Perjanjian Laut Tinggi adalah mendesak untuk melindungi Kawasan Di Luar Bidang Kuasa Negara.
- Mencapai sasaran "30 hingga 30" memerlukan bukan sahaja peningkatan liputan MPA tetapi juga memastikan kualiti dan keterwakilan perlindungan.
Pengarang Pike, EP, JMC MacCarthy, SO Hameed, N. Harasta, K. Grorud-Colvert, J. Sullivan-Stack, J. Claudet, B. Horta e Costa, EJ Goncalves, A. Villagomez dan L. Morgan
tahun: 2024
Surat Pemuliharaan 17:e13021. doi: 10.1111/conl.13020
