Untuk lebih memahami corak penggunaan sumber di Curaçao dan Bonaire di tenggara Caribbean, penulis menjalankan kajian sosioekonomi tentang keutamaan masa dan keutamaan pengurusan marin penyelam dan nelayan SCUBA tempatan. Melalui temu bual dengan 197 penyelam dan 153 nelayan di kedua-dua pulau itu, mereka mengira faktor diskaun individu dan menunjukkan kecenderungan untuk menilai keutamaan masa dan strategi pilihan untuk menguruskan terumbu karang. Faktor diskaun penyelam adalah jauh lebih tinggi daripada nelayan, bermakna mereka menghargai masa depan lebih tinggi atau lebih berat sebelah masa depan. Penyelam, secara purata, menyokong lebih banyak sekatan daripada nelayan seperti sekatan peralatan dan rizab marin. Dan, hanya 1% nelayan sanggup mengehadkan bilangan nelayan, manakala 34% penyelam sanggup mengehadkan bilangan penyelam. Secara keseluruhannya, penyelam lebih menyokong pengurusan berbanding nelayan. Pengurusan dan implikasi dasar utama kajian ini ialah perbezaan kumpulan penyelam dan nelayan harus ditangani untuk pengurusan marin yang berkesan. Pengarang mencadangkan pengimbangan, seperti yuran menyelam, seperti Yuran Alam di Bonaire digunakan untuk pengurusan taman laut. Sebahagian daripada bayaran boleh digunakan untuk membayar nelayan untuk mengurangkan gear berimpak tinggi atau pembelian perangkap dan pukat. Mereka juga mencadangkan skim hak harta dalam rangka kerja pengurusan yang lebih besar yang merangkumi beberapa gabungan sekatan peralatan atau usaha, insentif untuk kegunaan mampan, penguatkuasaan dan pembelian tempatan.
Pengarang Johnson, AE dan DK Saunders
Tahun: 2014
Lihat Artikel Penuh
Ekonomi Ekologi 100: 130–139. doi: 10.1016/j.ecolecon.2014.01.004
