Dalam kajian ini, rumput laut digunakan untuk mengesan perubahan kualiti air dari semasa ke semasa. Beberapa dekad yang lalu telah membawa penurunan ketara dalam rumput laut di Bermuda. Lazimnya, pengayaan nutrien adalah pemacu penurunan rumput laut tetapi hubungan ini perlu diterokai dengan lebih mendalam. Kajian ini mengkaji nisbah C:N:P dalam rumput laut pada jarak yang berbeza-beza dari garis pantai, menjangkakan penurunan kualiti air lebih hampir kepada aktiviti antropogenik dan, khususnya, sumber efluen kumbahan. Penemuan mencadangkan kebolehubahan dalam proses bentik dan lajur air untuk menyimpan nutrien, terutamanya dengan pelepasan air bawah tanah ke dasar laut. Tiada korelasi yang jelas antara nutrien dalam perairan yang diuji dan rumput laut yang diuji. Tidak jelas daripada kajian ini bahawa kemerosotan rumput laut dikaitkan dengan kualiti air yang lebih buruk daripada pencemaran berasaskan darat, tetapi penemuan itu membawa kepada pemahaman baharu dan persoalan tentang kitaran nutrien di kawasan ini. Pengamal boleh menggunakan rumput laut untuk mengukur kualiti air dari semasa ke semasa dan meningkatkan pemahaman mereka tentang cara pencemaran bergerak dari pelepasan ke padang rumput laut untuk mengenal pasti kawasan yang lebih terjejas yang memerlukan campur tangan segera.
Pengarang: Fourqueen, JW, SA Manuel, KA Coates, WJ Kenworthy, dan JN Boyer
Tahun: 2015
Lihat Artikel Penuh
Biogeosciences 12: 6235-6249. doi:10.5194/bg-12-6235-2015
