Penulis mengkaji kawasan penambahan ikan (FRA) dalam konteks sistem MPA Hawaii. Oleh kerana FRA (yang menyekat penangkapan ikan akuarium untuk satu spesies sasaran, ikan tang kuning) di 35% pantai Hawaii Barat) sering ditonjolkan sebagai contoh MPA yang berjaya, penulis berusaha untuk mengkaji apa yang membawa kepada kejayaan mereka.
Dalam sintesis kesusasteraan, mereka mendapati bahawa 6 faktor biasa menyumbang kepada kejayaan MPA: tahap penglibatan komuniti, ciri sosioekonomi, faktor ekologi, reka bentuk MPA, tadbir urus dan penguatkuasaan. Dalam kes unik FRA, mereka mendapati bahawa penglibatan masyarakat adalah tinggi- tetapi sebahagian besarnya kerana perikanan akuarium mempunyai persepsi awam yang sangat negatif di Hawaii.
Di samping itu, mewujudkan FRA tidak membawa kesan ekonomi negatif kepada nelayan akuarium kerana (disebabkan faktor luar) harga pasaran spesies hiasan akuarium lain meningkat pada masa yang sama dengan penciptaan FRA, sekali gus membolehkan nelayan memenuhi permintaan (di luar FRA) dan meningkatkan pendapatan mereka. Had kepada model ini ialah FRA hanya mengehadkan pengambilan satu ikan hiasan, walaupun kajian menunjukkan bahawa bilangan tang kuning meningkat dengan ketara sepanjang tempoh kajian. Akhir sekali, walaupun tadbir urus dan penguatkuasaan adalah terhad, bilangan yang sangat rendah (40 individu) nelayan akuarium yang sangat ketara, digabungkan dengan persepsi negatif yang tinggi terhadap memancing akuarium dan FRA yang sangat ketara, mengurangkan sebarang keperluan untuk penguatkuasaan tambahan.
Kes unik FRA tidak boleh ditiru dalam konteks purata MPA, kerana ciri sosioekonomi (nelayan akuarium yang agak kaya) digabungkan dengan penglibatan masyarakat yang tinggi menyebabkan keperluan penguatkuasaan tambahan yang lebih rendah.
Pengarang Rossiter, JS dan A. Levine
Tahun: 2014
Lihat Abstrak
E-mel untuk artikel penuh: resilience@tnc.org
Dasar Laut 44: 196–203. doi:10.1016/j.marpol.2013.08.022
