งานวิจัยนี้ใช้แบบจำลอง Ecopath, Ecosim และ Ecospace ร่วมกับข้อมูลภาคสนามจากราจาอัมปัต ประเทศอินโดนีเซีย เพื่อประเมินประสิทธิผลของพื้นที่คุ้มครองทางทะเล (MPA) ผู้เขียนพบว่ามีข้อแลกเปลี่ยนระหว่างพื้นที่คุ้มครองทางทะเลที่อนุญาตให้ทำการประมงและเขตห้ามจับปลา และสรุปว่าการฟื้นตัวของปลาแนวปะการังอย่างรวดเร็วจำเป็นต้องมีการคุ้มครองโดยเขตห้ามจับปลา
- แนวทางการสร้างแบบจำลอง: การประยุกต์ใช้แบบจำลอง Ecopath, Ecosim และ Ecospace กับข้อมูลภาคสนามจากราชาอัมปัตในเขตสามเหลี่ยมปะการัง
- พบข้อแลกเปลี่ยนระหว่างเขตคุ้มครองทางทะเลที่ห้ามจับสัตว์น้ำโดยเด็ดขาดกับเขตคุ้มครองทางทะเลที่อนุญาตให้มีการทำประมงบางประเภท
- ข้อสรุปสำคัญ: การฟื้นตัวอย่างรวดเร็วของประชากรปลาแนวปะการังจำเป็นต้องมีเขตห้ามจับปลา (Varkey, Ainsworth, & Pitcher 2012, Journal of Marine Biology)
การศึกษานี้ใช้แบบจำลองระบบนิเวศทางทะเล (ซอฟต์แวร์สร้างแบบจำลอง Ecopath, Ecosim และ Ecospace) เพื่อประเมินประสิทธิภาพของ MPA ใน Raja Ampat ประเทศอินโดนีเซีย ผู้เขียนนำข้อมูลภาคสนามจากไซต์นี้ในใจกลางของ Coral Triangle และพบข้อแลกเปลี่ยนมากมายระหว่าง MPA ที่กำหนดเขตห้ามจับปลากับเขตที่อนุญาตให้ทำการประมงได้ การสร้างประชากรปลาในแนวปะการังใหม่อย่างรวดเร็วจำเป็นต้องมีเขตห้ามจับปลา
เขียนโดย: Varkey, DCH Ainsworth และ TJ Pitcher
ปี: 2012
ดูบทความเต็ม
วารสารชีววิทยาทางทะเล 2012. doi:10.1155/2012/721483