Iba pang Pinagsama-samang mga Diskarte

Ang iba't ibang programa ng TNC Hawai'i ay nagsasagawa ng isang pagtatasa ng nababanat sa baybayin ng West Island Island. Larawan © David Slater

Ang mga pagsisikap sa pamamahala ay conventionally nakatutok sa alinman sa produktibo (mapagkukunan pamamahala) o konserbasyon (biodiversity proteksyon). Gayunpaman, ang kasalukuyang sitwasyon - na tinatawag na krisis ng ilang eksperto Ref - ay hinihingi ang isang mas holistic at integrative diskarte sa pamamahala ng coral reef na kasama rin ang mga stakeholder sa mga proseso ng paggawa ng desisyon.

Ang mga sumusunod na seksyon ay nagpapakilala ng ilang iba pang mga pinagsama-samang pamamaraan sa pamamahala bilang karagdagan sa RBM na makakatulong sa mga tagapamahala na makitungo sa mga komplikadong interdependencies sa mga sistema ng coral reef at balansehin ang mga panandaliang pangangailangan ng lipunan na may mas matagal na utos para sa pagpapanatili.

reef ecosystem

Ang ekosistema ng bahura ay umaabot sa ibayo ng pisikal na hangganan nito upang isama ang mga kalapit na tirahan na kung saan ito nakikipag-ugnayan, lalo na ang mga seagrass bed, mga back-reef laguna, at mga bakawan na nagbibigay ng mahalagang nursery na isda. Ang lahat ng mga naka-link na tirahan ay dapat isaalang-alang at pinamamahalaan bilang mga bahagi ng isang nag-iisang yunit ng pagganap. Mga Larawan © Stephanie Wear / TNC

Ang pamamahala ng nakabatay sa ekosistema (EBM) ay isang pinagsamang pamamahala ng diskarte na isinasaalang-alang ang buong ekosistema, kabilang ang mga tao. Isinasaalang-alang ng EBM ang mga naiipon na epekto at pakikipag-ugnayan ng mga aktibidad ng tao sa buong ekosistema. Habang marami  magbubukas sa isang bagong windowmga kahulugan ng EBM, ang layunin nito ay maaaring ipahayag lamang: upang mapanatili ang isang ecosystem sa isang malusog, produktibo, at nababanat na kalagayan upang mabigyan nito ang mga serbisyo na nais at kailangan ng mga tao. Ang EBM ay nailalarawan sa pamamagitan ng isang diin sa proteksyon ng istraktura ng ecosystem, pagpapaandar at mga pangunahing proseso, sa halip na lamang ng ilang mga pangunahing species o tagapagpahiwatig ng sistema ng estado. Ito rin ay nakabatay sa lugar na nakatuon sa isang partikular na ekosistema at hanay ng mga aktibidad na nakakaapekto nito. Ang EBM ay tahasang nagtatalaga para sa interconnectedness sa mga sistema, tulad ng sa pagitan ng hangin, lupa at dagat, at nilalayon nito na isama ang mga pananaw ng ekolohiya, panlipunan, pang-ekonomiya at institusyon, na kinikilala ang kanilang malakas na pagkakaugnay-ugnay. Ang pamamahala ng nakabatay sa ekosistema ay itinayo sa paligid ng walong pangunahing elemento: Ref
 

  • Pagpapanatili - Pagpapanatili ng mga serbisyo sa ecosystem sa mga susunod na henerasyon.
  • Layunin - Mga saklaw na sukat na tumutukoy sa hinaharap na mga proseso at kinalabasan.
  • Sound ecological models and understanding - Ang pananaliksik sa lahat ng antas ng ecological organization ay nagbibigay ng pag-unawa sa mga proseso at cross-scale na pakikipag-ugnayan.
  • Ang pagiging kumplikado at pagiging konektado - Ang pagkakaiba-iba ng biological at kumplikadong estruktura ay nagpapalakas ng ecosystem laban sa kaguluhan at pagbagay ng suporta sa pangmatagalang pagbabago.
  • Dynamic na karakter ng ecosystem - Ang pagbabago at ebolusyon ay likas sa mga ekosistema, at ang EBM ay tumutuon sa mga proseso ng sistema kaysa sa pagpuntirya na mapanatili ang isang estado ng particulate system.
  • Konteksto at sukat - Ang mga proseso ng ekosistema ay nagpapatakbo sa malawak na hanay ng mga spatial at temporal na kaliskis, upang ang pag-uugali ng system ay lubos na konteksto. Ang mga diskarte sa EBM ay kailangang idisenyo para sa mga lokal na pangyayari.
  • Mga tao bilang mga bahagi ng ecosystem - Kinikilala ng pamamahala ng ekosistema ang impluwensiya ng mga tao sa mga ecosystem, at ang kabaligtaran.
  • Pagkamamamayan at pananagutan - Ang pag-unawa sa pag-uugali at pag-uugali ng ecosystem ay nagbabago, at ang mga pagpapasya ay madalas na ginawa sa hindi kumpletong kaalaman. Dapat matingnan ang pamamahala bilang mga pagpapalagay na masuri at mapabuti sa isang tuloy-tuloy na diskarte sa pag-aaral.
ecosystem approach

Ang pangangailangan para sa isang mas malawak na pagsasaalang-alang ng mga isyu sa kapaligiran at ekosistema sa mga pangingisda ay kinikilala. Larawan © Ned Deloach / Marine Photobank

Ang Ecosystem Approach to Fisheries Management (EAFM) ay nagtataguyod ng isang holistic na diskarte sa pamamahala ng mapagkukunan na kinikilala ang pagpapanatili ng mga function at serbisyo ng ecosystem bilang pangunahing layunin para sa pamamahala ng pangisdaan. Nagbabahagi ang EAFM ng maraming mga prinsipyo sa pamamahala na batay sa ecosystem (EBM), ngunit may isang partikular na pagtuon sa pamamahala ng mga paggamit ng mga mapagkukunan ng pangisdaan. Malinaw na isinasama ng EAFM ang mas malawak na hanay ng mga benepisyo na nauugnay sa pangisdaan na nagmula sa ecosystem sa mga pagsasaalang-alang sa pamamahala, kabilang ang iba pang - madalas na magkasalungat - paggamit ng mga mapagkukunang dagat. Mayroon din itong isang malakas na pagtuon sa pagsasama ng mga kawalan ng katiyakan, pagkakaiba-iba, at hinulaang mga pagbabago sa pamamahala ng pangisdaan. Ang EAFM ay nagsasangkot ng isang pag-iingat na diskarte na sumasaklaw sa buong sistema, sa halip na himukin ng isang simpleng layunin ng pag-maximize ng ani ng isang target na species. Ang diskarte ng ecosystem ay lubos na nagdaragdag ng pagkakahanay sa mga layunin sa pamamahala sa pagitan ng pangingisda at konserbasyon ng reef, na potensyal na pinapayagan para sa isang pakikipagtulungan na diskarte na may isang nakabahaging pagtuon sa pagbuo ng katatagan ng reef.

fisheries

Ang mga biodiversity conservation at fisheries layunin ng pagiging produktibo ay maaaring isama sa isang solong balangkas sa pagpaplano. Larawan © Chris Seufert

Ang paglitaw ng EAFM ay lumilikha ng maraming mga pagkakataon para sa mga tagapamahala ng coral reef upang makitungo sa mga tagapangasiwa ng pangisdaan sa pag-iingat ng mga ekosistema ng reef. Ang EAFM ay nakakakuha ng katanyagan at lalong pinagtibay sa mga patakaran ng pambansang pangisdaan. Ito ay ang prinsipyo ng diskarte sa pangangasiwa ng pangisdaan na itinataguyod ng Food and Agriculture Organization (FAO) ng United Nations upang sumunod sa  magbubukas sa isang bagong windowKodigo ng Pag-uugali ng FAO para sa Responsable Fisheries. Nakilala na ng FAO ang mga sumusunod na prinsipyo para sa EAFM:

  • Ang mga pangingisda ay dapat na pinamamahalaang upang limitahan ang kanilang epekto sa ecosystem hanggang sa posible.
  • Ang mga ekolohikal na relasyon sa pagitan ng harvested, dependent, at kaugnay na mga species ay dapat na pinananatili.
  • Ang mga panukala sa pamamahala ay dapat magkatugma sa buong pamamahagi ng mapagkukunan (sa buong mga saklaw at mga plano sa pamamahala).
  • Ang pag-iingat ay dapat na ilapat dahil ang kaalaman sa ecosystem ay hindi kumpleto.
  • Dapat tiyakin ng pamumuno ang kapakanan at katarungan ng tao at ekosistema.

Kabilang sa EAFM ang apat na pangunahing hakbang sa pagpaplano:

  1. Pagsisimula at saklaw - Ang hakbang na ito ay nagtatanong ng mga tagapamahala: Ano ang gagawin mo upang pamahalaan at kung anong mga layunin ang nais mong makamit?
  2. Pagkakakilanlan ng mga asset, mga isyu, at priyoridad - Ang hakbang na ito ay nangangailangan ng mga tagapamahala upang makilala ang lahat ng may-katuturang mga isyu para sa pangisdaan at matukoy kung alin sa mga ito ang nangangailangan ng direktang pamamahala ng interbensyon para sa palaisdaan upang makamit ang mga layunin nito.
  3. Pag-unlad ng sistema ng EAFM - Ang hakbang na ito ay gumagana upang matukoy ang pinaka angkop na hanay ng mga pamamahala at mga kaayusan ng institusyon na kailangan upang makamit ang mga layunin.
  4. Institutionalization, monitoring, at review ng pagganap - Ang hakbang na ito ay nagtatatag ng bagong sistema ng pamamahala at sinusuri ang pagganap nito.
pinagsamang pamamahala ng baybayin

Ang pagsasama ng mga pangangailangan ng mga ecosystem sa baybayin, ang mga tao at mga natural na proseso ay maaaring magresulta sa isang matagumpay na plano ng MPA Network. Larawan © Stephanie Wear / TNC

Karaniwang nangyayari ang mga coral reef sa loob ng complex at mataas na interconnected coastal zone. Ang mga aktibidad sa loob ng coastal zone (halimbawa, pagpapaunlad ng lunsod, agrikultura, at pamamahala ng ilog) ay maaaring maging malaking impluwensya sa kalusugan ng mga coral reef. 

Ang coastal zone management (CZM), na tinatawag ding integrated coastal zone management (ICZM), ay isang proseso ng pamamahala na makatutulong sa mga manager ng coral reef na matiyak ang mga plano sa pag-unlad at pamamahala para sa coastal zone na isama ang mga layunin sa kapaligiran at panlipunan na may kaugnayan sa mga coral reef. Ang CZM ay nagbibigay ng legal at institutional framework na naglalayong suportahan ang mga pagsisikap upang mapakinabangan ang mga benepisyo na ibinibigay ng coastal zone, kabilang ang mga coral reef, habang pinaliit ang mga salungatan at mapaminsalang epekto ng mga aktibidad sa bawat isa, sa mga mapagkukunan, at sa kapaligiran.Ref Ang mga pangunahing katangian ng mga proseso ng CZM ay ang pagsasali nila ng aktibong partisipasyon ng mga apektado ng pangangasiwa ng coastal zone at pagpaplano ng pagpapasya, at sila ay inter-disciplinary at inter-sectorial.

Ang CZM ay madalas na nakakamit sa pamamagitan ng mga diskarte sa pagpaplano ng spatial, at sa bagay na ito maaari itong magkaroon ng halos kapareho sa pagpaplano ng spatial sa dagat (MSP). Maaari ring isama ang CZM sa mga lugar ng mga tubig (ilog ng ilog), at samakatuwid ay maaaring mag-overlap sa pamamahala ng watershed o 'ridge-to-reef'. Sa pangkalahatan, gayunpaman, ang CZM ay halos limitado sa mga habitat at mga landform na kaagad na kinikilala bilang 'baybayin', na may mga spatial na mga kahulugan na madalas na nakahanay sa mga administratibong o hurisdiksyon na mga hangganan.

Ang mga estratehiya para sa isang diskarte sa CZM sa pagprotekta sa mga coral reef ay kasama ang:

  • Tukuyin kung umiiral ang mga tradisyonal na prinsipyo o pamamahala ng mga mapagkukunan ng pamamahala at kung ang naaangkop na pagpapatupad ay maaaring mapahusay ang pamamahala ng mapagkukunan ng baybayin.
  • Hikayatin ang mga lokal na komunidad na kunin ang anecdotal at tradisyonal na kaalaman, upang maisangkot ang mga lokal na stakeholder sa pagpaplano at pagpapatupad ng patakaran, at upang lumikha ng lokal na suporta para sa mga patakaran sa pamamahala ng baybayin.
  • Inventory coastal environment, resources, at mga programa upang malaman ang tungkol sa, mapabuti ang kalusugan, at mas mahusay na pamahalaan ang coastal kapaligiran.
  • Tukuyin ang mga panandalian at pangmatagalang layunin na tumawag sa pag-unlad sa baybayin na kaayon ng pangangalaga ng kapaligiran at lumikha ng isang estratehiya para sa pangangasiwa ng coastal zone.
  • Lumikha at ipatupad ang isang malakas na legal at institusyonal na balangkas, kabilang ang mga pang-ekonomiyang insentibo upang mapalakas ang nais na pag-uugali at kinalabasan.
  • Bumuo ng isang malakas na konstituency sa pamamahala ng baybayin at pakikipagtulungan sa mga lokal, rehiyonal at pambansang antas.
  • Magtatag ng mga Marine Protected Areas (MPAs), kabilang ang mga walang reserbang reserba, upang protektahan, protektahan at maayos na pamahalaan ang mga species at ecosystem ng espesyal na halaga (kabilang dito ang threatened species at habitats).
  • Magsagawa ng Mga Epekto sa Impormasyong Pangkapaligiran (EIAs) ng lahat ng mga proyektong pagpapaunlad sa mga seksyon ng terrestrial at aquatic ng coastal zone.
  • Tayahin at masubaybayan ang mga pollutants sa hanay ng tubig at magplano para sa kontrol ng polusyon.
spatial planning sa komunidad

Ang mga siyentipiko, mga ahensya at organisasyon ay lalong gumagamit ng sistematikong pamamaraan ng pagpaplano upang matukoy kung saan at kung paano maglaan ng pagsisikap sa konserbasyon at pamamahala, lalo na sa mga panrehiyong antas. Larawan © Mark Godfrey / TNC

Ang pagpaplano ng spatial ng dagat (MSP) ay isang pinag-ugnay na diskarte sa pagtatalaga kung saan nagaganap ang mga aktibidad ng tao sa karagatan upang mabawasan ang mga salungatan sa mga stakeholder, mapakinabangan ang mga benepisyo na natatanggap ng mga tao mula sa karagatan, at makatulong na mapanatili ang malusog na tirahan ng dagat. Ang MSP ay tinukoy bilang "proseso ng pag-aaral at paglalaan ng mga bahagi ng tatlong-dimensional na puwang ng dagat sa mga tiyak na gamit, upang makamit ang mga layunin sa ekolohiya, pang-ekonomiya at panlipunan na karaniwang tinukoy sa pamamagitan ng prosesong pampulitika". Ang pangunahing output mula sa isang proseso ng MSP Ref ay karaniwang isang komprehensibong plano o pananaw para sa isang rehiyon ng dagat, kabilang ang pagpaplano at pagpaplano ng pamamahala. Kadalasan ang MSP ay ang pamamaraang ginagamit para makamit ang mga layunin ng pamamahala ng ecosystem-based (EBM) at pamamahala ng Coastal Zone (CZM).

Ang ilang mga pakinabang ng paggamit ng MSP bilang isang kasangkapan para sa pagkamit ng EBM at CZM ay kinabibilangan ng:

  • Tinutugunan ang mga layunin ng panlipunan, pangkultura, ekonomiya, at pangkapaligiran na may isang holistic na diskarte
  • Isinasama ang mga layunin sa dagat (kapwa sa pagitan ng mga patakaran at sa pagitan ng iba't ibang antas ng pagpaplano)
  • Nagpapabuti ng pagpili ng site para sa pagpapaunlad o pag-iingat; mas strategic at proactive na diskarte na naghahatid ng pangmatagalang benepisyo
  • Sinusuportahan ang coordinated management sa scale ng ecosystem pati na rin ang mga hurisdiksyon sa politika
  • Binabawasan ang mga labanan sa mga gamit sa lugar ng dagat
  • Binabawasan ang panganib ng mga aktibidad sa dagat na nakakapinsala sa marine ecosystem kasama ang pinahusay na pagsasaalang-alang ng mga naiipon na epekto

Inirekumenda ng 10 Mga Hakbang ng UNSECO para sa Pagpaplano ng Marine Spatial

  • Hakbang 1: Pagtukoy ng pangangailangan at pagtatatag ng awtoridad
  • Hakbang 2: Pagkuha ng pinansiyal na suporta
  • Hakbang 3: Pagsasaayos ng proseso (pre-pagpaplano)
  • Hakbang 4: Pag-oorganisa ng pakikilahok ng stakeholder
  • Hakbang 5: Pagtukoy at pag-aralan ang umiiral na mga kondisyon
  • Hakbang 6: Pagtukoy at pag-aaral ng mga kondisyon sa hinaharap
  • Hakbang 7: Pagbuo at pag-apruba sa spatial na plano ng pamamahala
  • Hakbang 8: Pagpapatupad at pagpapatupad ng planong spatial management
  • Hakbang 9: Pagsubaybay at pagsusuri ng pagganap
  • Hakbang 10: Pagsasaayos ng marine spatial management process

 
Ang isang proseso ng MSP ay maaaring makatulong na malutas ang ilan sa mga pinakamalaking hamon na nauugnay sa 'bukas na pag-access' o 'karaniwan' na likas na paggamit ng marine resource (at sobrang paggamit!). Gayunpaman, upang maging mabisa, kailangang maipatupad ang MSP na may matibay na pangako sa pagproseso, pakikipag-ugnayan, at pagsunod. Ang MSP ay dapat na isang nagpapatuloy, umuulit na proseso na kinabibilangan ng paglahok ng stakeholder na hahantong sa mga resulta ng pamamahala.

 

pporno youjizz xmxx guro xxx Kasarian